دسته بندی ها:

دسته بندی ها

آموزش-گیتار-فلامنکو

آموزش-گیتار-فلامنکو

146 ویدیو

در دوره ویدیویی «آموزش گیتار فلامنکو» با طریقه نواختن و تکنیک‌های نوازندگی این ساز آشنا خواهید شد. فلامنکو نوعی سبک موسیقی متعلق به منطقه اندلس در اسپانیاست که با آواز، رقص محلی و نواختن گیتار همراه می‌باشد. در ابتدا موسیقی فلامنکو با سازهای دیگری نواخته می‌شد اما رفته رفته گیتار نقش مهم و تأثیرگذارتری را در این سبک پیدا نمود و با گذشت زمان به جزء اصلی و جدانشدنی آن تبدیل گردید. گیتار فلامنکو همانند سایر گیتارها از شش سیم متشکل از سه سیم نایلونی (تریبل) و سه سیم فلزی (بیس) تشکیل شده و از نظر ظاهری شباهت بسیار زیادی با گیتار کلاسیک دارد. علی‌رغم این تشابه گیتار فلامنکو جنس صدای منحصر به فرد خود را داشته و صدای تیزتر و نافذتری را تولید می‌کند. قطر دسته گیتار فلامنکو نیز نسبت به گیتار کلاسیک کمتر است و همین موضوع می‌تواند سرعت و چابکی حرکات دست نوازنده را به همراه داشته باشد. برای نوازندگی گیتار فلامنکو تکنیک‌های مختلفی معرفی و ارائه شده است که افراد با فراگیری آنها و با تکرار و تمرین پی در پی می‌توانند به یک نوازنده حرفه‌ای تبدیل شوند. در دوره آموزشی پیش‌روی این اصول و تکنیک‌ها را به شما علاقه‌مندان به این ساز آموزش می‌دهیم. با ما همراه باشید.

آموزش-عود

آموزش-عود

46 ویدیو

در دوره ویدیویی «آموزش عود» با این ساز اصیل ایرانی و نحوه نواختن آن آشنا خواهید شد. تاریخچه پیدایش موسیقی سنتی ایرانی به سال‎ها پیش از میلاد مسیح و ایران باستان باز می‎گردد که با توجه به کتیبه‎ها و آثار برجای مانده از دوره هخامنشیان و ساسانیان جزء فرهنگ عامه مردم محسوب می‎شده است. مردم ایران از دیرباز از موسیقی و انواع سازهای ایرانی برای برگزاری مراسم و جشن‎های مختلف خود استفاده می‎کردند. از مشهورترین موسیقی‎دانان ایران باستان می‎توان به باربد، سرکش، رامتین و نکیسا اشاره نمود. باربد از جمله شاعران و خوانندگان دوره ساسانی بود که در بربط نوازی تبحر زیادی داشت. در حقیقت در این دوره بود که ساز بربط رواج فراوانی یافت و پس از اسلام به سایر کشور‎های اسلامی و حتی اندلس اسپانیا راه پیدا کرد. بربط یکی از سازهای اصیل ایرانی بوده که از اجزای گوناگونی تشکیل شده است. این ساز دارای یک کاسه طنینی گلابی شکل و از جنس چوب می‎باشد. دسته آن نیز معمولا کوتاه و از بالا به سرپنجه و از پایین به کاسه متصل است. از دیگر اجزای ساز عود می‎توان از سرپنجه، شیطانک، گوشی‎ها، سیم‎ها و خرک نام برد. این ساز قابلیت اجرای انواع دستگاه‌های موسیقی ایرانی نظیر دستگاه ماهور، همایون، شور و نوا و همچنین تمام آوازهای ایرانی همانند آواز ابوعطا، آواز بیات ترک و آواز بیات اصفهانی را دارد. ما نیز در این مجموعه آموزشی قصد داریم ضمن معرفی ساز عود، نحوه اجرای انواع قطعات موسیقی را با آن به شما علاقه‎مندان آموزش دهیم. با ما همراه باشید.

آموزش-تار

آموزش-تار

146 ویدیو

در دوره ویدیویی «آموزش تار» با ما همراه باشید. ساز تار از جمله سازهای زهی مضرابی است که در کشورهای خاورمیانه رواج بسیاری دارد. این ساز را در اصل یک ساز اصیل ایرانی می‌دانند که در زمان صفویه رونق فراوانی داشته است. تار از قسمت‎های مختلفی تشکیل شده و از صدایی زیبا و دلنشین برخوردار می‎باشد. کاسه طنینی ساز تار به دو قسمت کوچک و بزرگ تقسیم می‎شود که به قسمت کوچک، نقاره و به قسمت بزرگ، کاسه می‎گویند. دهانه‎های این دو قسمت باز بوده و بر روی آنها پوست قرار می‎گیرد. گوشی‎های این ساز ایرانی نیز همانند تعداد سیم‎ها برابر شش عدد می‎باشند. از دیگر اجزای ساز تار می‎توان به خرک، دسته، شیطانک و سیم‎ها اشاره کرد. نوازندگان ساز تار باید برای اجرای زیبای قطعات موسیقی به خوبی با این ساز اصیل آشنایی داشته و کاربرد اجزای مختلف آن را بدانند. همچنین چگونگی در دست گرفتن تار و نحوه نواختن نت‎های گوناگون از دیگر مواردی است که دانستن آنها برای علاقه‎مندان به ساز تار الزامی می‎باشد. از همین رو ما نیز در این دوره آموزشی، مجموعه‎ای ارزشمند را گردآوردی کرده و نکات و مفاهیم پیرامون ساز تار را برای شما عزیزان بیان می‎نماییم. پس از شما دعوت می‎کنیم به تماشای ویدیوهای این دوره بنشینید.

آموزش-کمانچه

آموزش-کمانچه

80 ویدیو

در دوره ویدیویی «آموزش کمانچه» با ما همراه شوید. کمانچه از جمله سازهای زهی آرشه‌ای و یکی از سازهای اصیل ایرانی است. این ساز به طور معمول چهار سیم دارد و برای ساخت قسمت‌های مختلف آن از چوب درختان توت، گردو و افرا استفاده می‌شود. کمانچه در ایران پیشینه تاریخی زیادی داشته و از دوره صفویه به بعد یکی از ارکان اصلی موسیقی ایرانی به شمار می‌آمده است. این ساز در گذشته دارای اشکال متفاوتی بوده و در اصل آن را تکامل یافته ساز رباب می‌دانند. بعدها با گذشت زمان بخش‌هایی به این ساز (کمانچه) اضافه شد و به صورت امروزی و چهارسیمه در دسترس عموم قرار گرفت. کوک کردن کمانچه در دستگاه‌های موسیقی ایرانی با یکدیگر متفاوت می‌باشد و توسط ابزاری به نام تیونر انجام می‌شود. رایج‌ترین کوک برای دستگاه‌های ایرانی بدین صورت است که سیم‌های اول و دوم نسبت به یکدیگر فاصله چهارم یا پنجم داشته، سیم سوم یک اکتاو بم‌تر از سیم اول و همچنین سیم چهارم نیز یک اکتاو بم‌تر از سیم دوم باشد. از جمله کمانچه نوازان معروف در ایران می‌توان به حسین خان اسماعیل‌زاده، علی اصغر بهاری، فرج علیپور، علی اکبر شکارچی، کیهان کلهر و اردشیر کامکار اشاره نمود. در دوره پیش‌روی طریقه نواختن و تکنیک‌های نوازندگی با این ساز آموزش داده شده است. پس اگر قصد فراگیری کمانچه را دارید تماشای ویدیوهای این مجموعه را از دست ندهید.

گیتار کلاسیک

گیتار کلاسیک

194 ویدیو

در دوره ویدیویی «گیتار کلاسیک» برای آشنایی بیشتر با دنیای این ساز محبوب با ما همراه باشید. «نگاهی کوتاه بر ساز گیتار کلاسیک» گیتار کلاسیک "Classical Guitar" یکی از سازهای زهی زخمه‌ای است که تاریخچه پیدایش آن تقریبا به 1900 سال پیش از میلاد مسیح باز می‌گردد. سیر تکاملی گیتار کلاسیک با تأثیرپذیری از سازهای تاریخی ویهوئلا "Vihuela" و گیترن "Gittern" از قرن شانزدهم میلادی آغاز شد و به سرعت در میان تمام سطوح مردم مورد استقبال قرار گرفت. نخستین گیتارها دارای چهار و یا پنج جفت سیم بودند و بدنه منحنی شکلی داشتند. از اواسط قرن هجدهم تا اوایل قرن نوزدهم میلادی به تدریج سیم ششم نیز به این ساز اضافه شد و همچنین تمامی سیم‌های آن به صورت تک رشته‌ای طراحی گردید. طراحی گیتار کلاسیک مدرن را می‌توان به آنتونیو د تورس خورادو "Antonio de Torres Jurado" نسبت داد. گیتارهای ساخته شده توسط این مخترع اسپانیایی در مقایسه با سایر گیتارها از بدنه بزرگ‌تری برخوردار بود و طیف گسترده‌تری از صدا را منتشر می‌کرد. طراحی خلاقانه او در ساخت این ساز به حدی منحصر به فرد بود که هم اکنون (2018) نیز از الگوی وی برای ساخت گیتار کلاسیک در دنیا استفاده می‌شود. یکی از مهم‌ترین اجزای گیتار که نقش بسیار مهمی در تولید صدا دارد جنس چوب آن است. سازندگان گیتار کلاسیک با توجه به قیمت و نوع مواد تشکیل دهنده قسمت‌های آن از چوب‌های مختلفی استفاده می‌کنند. صفحه رویی گیتار کلاسیک به طور معمول از چوب سدر "Cedar" و یا صنوبر "Spruce" ساخته شده و چوب‌های رُز وود، ماهون و آبنوس نیز به ترتیب صفحه پشتی، دسته و فرت برد آن را تشکیل می‌دهند. این گیتار از نظر ساختاری شباهت بسیار زیادی به گیتار فلامنکو داشته و هر دوی آنها تقریبا دارای پیشینه مشترکی هستند. علی‌رغم این خصوصیات یکسان، این دو گیتار از نظر جنس چوب‌های به کار رفته، قطر دسته، نحوه نواختن و جنس صدا با یکدیگر تفاوت دارند. در حال حاضر شرکت‌های مختلفی به ساخت و تولید گیتار کلاسیک در دنیا می‌پردازند که از مشهورترین آنها می‌توان به یاماها، الحمرا و آلمانزا اشاره کرد. «بیوگرافی آندرس سگوویا، پدر گیتار کلاسیک» آندرس سگوویا تورس "Andres Segovia Torres" از جمله بزرگ‌ترین گیتاریست‌های سبک کلاسیک، 21 فوریه 1893 در لینارس اسپانیا چشم به جهان گشود. وی نواختن گیتار را از 6 سالگی و با ساز گیتاریست مشهور اسپانیایی پاکو د لوسنا "Paco de Lucena" آغاز نمود. تکنیکی که سگوویا با آن گیتار می‌نواخت متفاوت از سایرین بود. وی با ناخن و سرانگشتانش به گونه‌ای به سیم‌‌ها ضربه می‌زد که صدایی بلندتر و رساتر ایجاد می‌شد. سگوویا، پدر گیتار کلاسیک در دوران فعالیت حرفه‌ای خود جوایز بسیاری دریافت نمود که از این بین می‌توان به جایزه سونینگ دانمارکی "Danish Sonning Award" در سال 1974، جایزه موسیقی ارنست ون زیمنس "Ernst von Siemens Music Prize" در سال 1985 و جایزه بهترین دستاوردهای گرمی "Grammy Lifetime Achievement Award" در سال 1986 اشاره کرد. «مروری بر زندگینامه لیلی افشار، بانوی گیتاریست ایرانی» لیلی افشار از نوازندگان نامدار گیتار کلاسیک در جهان، هجدهم اسفند 1338 در تهران متولد شد. وی که از 10 سالگی فراگیری این ساز را آغاز نمود، تاکنون نخستین زن در جهان است که در نوازندگی گیتار کلاسیک به درجه دکترا دست یافته. افشار یکی از 12 نوازنده بین المللی گیتار بود که برای نواختن در حضور آندرس سگوویا در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی انتخاب شد. از جمله افتخارات این بانوی مشهور ایرانی می‌توان به سفیر هنری در آفریقا در سال 1995 و دریافت جایزه Orville H. Gibson در سال 2000 به عنوان بهترین نوازنده گیتار کلاسیک جهان اشاره کرد. وی در حال حاضر به تدریس موسیقی در دانشگاه ممفیس آمریکا مشغول است. در ادامه از شما علاقه‌مندان به ساز گیتار دعوت می‌کنیم در تماشای ویدیوهای آموزشی گیتار کلاسیک ما را همراهی نمایید.

آموزش-تنبور

آموزش-تنبور

55 ویدیو

در دوره ویدیویی «آموزش تنبور» با این ساز و نحوه نواختن آن آشنا خواهید شد. تنبور کهن‌ترین ساز زهی- زخمه‌ای و یکی از قدیمی‌ترین سازهای ایرانی به شمار می‌رود که استفاده از آن در مناطق غربی ایران رواج بیشتری دارد. اجزای این ساز یک کاسه طنینی، صفحه دسته، گلو یا گلویی، سیم گیر، وتر، خرک و گوشی را شامل می‌شود که در شکل ظاهری کاسه‌ای گلابی شکل متصل به یک دسته با سه سیم بوده و ارتفاع آن در حدود 70 تا 80 سانتی‌متر می‌باشد. با نگاهی به تاریخچه تنبور و مطالعه منابع متعدد در می‌یابیم که در کتاب دیکشنری گراد ""Grove Dictionary of Music and Musicians"" که تألیفی در زمینه سازشناسی می‌باشد قدمت این ساز چیزی در حدود 5 تا 6 هزار سال پیش برآورد شده است. همچنین یافته‌های باستان شناسان از آثار به جای مانده در شوش و تپه‌های بنی یونس در اطراف شهر موصل و همینطور تندیس‌های سنگی قدمت این ساز را به حدود 2000 سال پیش از میلاد مسیح نسبت می‌دهد. در موسیقیِ تنبور مقام‌ها در سه دسته اصلیِ حقانی، مجلسی و مجازی دسته‌بندی می‌شوند که مقام‌های حقانی مهم‌ترین مقام‌های تنبور محسوب شده و از حالت روحانی و تقدس بیشتری نسبت به سایر مقام‌ها برخوردار می‌باشند. از جمله نوازندگان و کلام خوانان معروف تنبور می‌توان از علی اکبر مرادی، سید آرش شهریاری، کیخسرو پورناظری و زنده یاد طاهر یارویسی نام برد. در مجموعه پیش‌روی ضمن معرفی این ساز به آموزش نحوه نواختن قطعات مختلف توسط آن نیز خواهیم پرداخت. با ما همراه باشید.

سنتور

سنتور

163 ویدیو

در دوره ویدیویی ساز «سنتور» با ما همراه باشید. «معرفی ساز سنتور و تاریخچه آن» موسیقی یکی از ارکان و پایه‌های فرهنگ هر کشوری به حساب می‌آید. سرزمین ایران مهد فرهنگ و هنر در دل خود نشانه‌های بسیاری از جایگاه موسیقی دارد. سازهای بسیاری از جمله سُرنا، دهل، دف، نی، چنگ، نقاره و سنتور از جمله سازهای اصیل ایرانی به شمار می‌روند. در این بین ساز سنتور با یافتن سنگ تراشه‌هایی از دوران آشوریان و بابلیان و با پیشینه‌ای در حدود 600 سال پیش از میلاد مسیح یکی از قدیمی‌ترین سازهای زهی کوبه‌ای ایران زمین می‌باشد. با گذشت زمان و گسترش این ساز به سایر نقاط جهان، اشکال مختلفی از آن با نام‌هایی متفاوت در کشورهایی نظیر مصر، ترکیه، پاکستان، چین، هند و یونان نیز نواخته می‌شود. سنتور با محدوده صدایی کمی بیش از چهار اکتاو یکی از گسترده‌ترین سازهای ایرانی لقب گرفته که آوایی شفاف و گوش‌نواز دارد. این ساز که کاملا از جنس چوب (گردو، فوفل یا آزاد) بوده از یک جعبه به شکل ذوزنقه به همراه اجزایی شامل کلاف، گوشی، سیم‌گیر، شیطانک، خرک، مفتول سیمی، کلید، سیم و ... تشکیل شده است. دو ردیف خرک در دو سمت چپ و راست صفحه بالایی ساز قرار دارد که سیم‌ها از روی آنها رد شده‌اند. ساز سنتور را به کمک دو دسته چوبی به نام مضراب می‌نوازند. یکی از نکات جالب توجه در مورد ساز سنتور این است که در گذشته از روده گوسفند به جای سیم در ساخت آن استفاده می‌کردند. از انواع سنتور در ایران می‌توان به سنتور سل کوک، لا کوک، سی کوک، باس، باریتون، کروماتیک و کروماتیک بم اشاره کرد. «مشاهیر سنتور ایران» ساز تاریخی سنتور در ادوار مختلف نوازندگان و موسیقیدانان برجسته‌ای به خود دیده است که از این میان می‌توان به اساتید سرشناسی همچون علی اکبر شاهی، حبیب سماعی، ابوالحسن صبا و نورعلی برومند اشاره کرد. تاریخ این ساز در کنار برخورداری از نوازندگانی چیره دست، از وجود اساتیدی همچون مهدی ناظمی برای رشد و گسترش بهره بسیار برده است. استاد مهدی ناظمی (1376- 1284) که از هشت سالگی با سنتور آشنا شده بود، برحسب شوق درونی و با وجود مخالفت خانواده به فراگیری آن نزد استاد حبیب سماعی پرداخت. از آن جا که تعداد این ساز در آن دوران بسیار کم بود این نوازنده نامی با همراهی استاد خود (حبیب سماعی) نسبت به ساخت تعداد بیشتری سنتور با کیفیت بالا (ساختاری ظریف در کنار صدایی شفاف و یکنواخت) اقدام کرد. ناگفته نماند سازهایی که اساتید معاصری همچون فرامرز پایور و پرویز مشکاتیان برای ارائه هنر خود استفاده می‌کردند، ساخته دست این استاد بزرگ (ناظمی) بود. در ادامه شما را به تماشای ویدیوهای آموزشی ساز سنتور دعوت می‌کنیم.

آموزش ویولن سل

آموزش ویولن سل

130 ویدیو

در دوره ویدیویی «آموزش ویولن ‌سل» قصد داریم شما را با تاریخچه و نحوه نواختن این ساز آشنا نماییم. ویولن‌ سل به فرانسوی Violoncele و به انگلیسی چلو ""Cello"" نامیده می‌شود و از خانواده سازهای زهی و آرشه‌ای به شمار می‌رود. این ساز بزرگ و سنگین بوده به طوری که نوازنده پشت آن نشسته و ساز را روی زمین و بین دو زانوی خود قرار می‌دهد. ویولن سل با موسیقی غربی آمیخته گشته و همچنین صدایی بسیار نزدیک به صدای انسان دارد. به همین دلیل در تک نوازی‌ها و گروه نوازی‌ها از جمله در اکسترهای مجلسی و ارکستر سمفونی‌ از آن استفاده می‌شود. ویولن‌ سل‌ها به طور کلی دارای چهار سیم «لا»، «ر»، «سل» و «دو» هستند و نمونه تکامل یافته باس ویولن‌ها که دارای سه سیم بودند محسوب می‌شوند. از بهترین آثار نواخته شده به وسیله این ساز می‌توان به سوئیت‌های باخ اشاره نمود که یکی از مشهورترین آثار دوره باروک به شمار می‌روند. ویولن‌ سل‌های امروزی با نمونه‌های موجود در دوران باروک متفاوت هستند که از جمله این تفاوت‌ها می‌توان به وجود میله انتهایی ساز، آرشه‌های متفاوت، جنس سیم‌ها و میزان کشش آنها اشاره نمود. در دوره ویدیویی پیش‌روی قصد داریم ساز ویولن‌ سل را معرفی نموده و نحوه نواختن آن را نیز به شما هنرجویان گرامی آموزش دهیم. امیدواریم از این آموزش بهره لازم را ببرید.